Absolwent wrocławskiej Szkoły Teatralnej (1991). Bezpośrednio po szkole aktor teatru Terre de Scene int. (Francja). Współzałożyciel wrocławskiego Teatru k2 (1990-2005).

Trenuje karate od siedemnastego roku życia. Aktualny brązowy medalista Mistrzostw Europy w konkurencji En-Bu. 1 Dan w Karate JSKA, 1. Dan w Karate Fudokan. Prawy obrońca Reprezentacji Artystów Polskich.

Szanowni Państwo spotkanie z Robertem Moskwa!

Gen. insp. Andrzej Matejuk

Urodzony w 1953 r. Wykształcenie wyższe pedagogiczne. W Policji od 1978 r. Służbę rozpoczął w wydziale dochodzeniowym komisariatu Wrocław - Krzyki.

Przebieg służby na stanowiskach kierowniczych:
- naczelnik wydziału operacyjno-rozpoznawczego komendy rejonowej Wrocław - Psie Pole
- zastępca komendanta komendy Wrocław Psie Pole
- zastępca komendanta rejonowego Policji Wrocław Fabryczna
- komendant rejonowy Policji Wrocław Fabryczna
- komendant miejski Policji we Wrocławiu
- komendant wojewódzki Policji we Wrocławiu
- od 6 marca 2008 r. Komendant Główny Policji

DK: Skończyłeś Wydział Aktorski w łódzkiej filmówce, nie żałujesz, że nie zostałeś pianistą? Będąc przecież w szkole podstawowej uczęszczałeś jeszcze do szkoły muzycznej.
Sambor Czarnota: Tak to prawda. Ja często żałuję, że nie jestem kimś innym. Za bardzo chciałbym zajmować się różnymi rzeczami. Można powiedzieć, że mam bałagan w głowie. Pianista to bardzo piękny zawód. Teraz wróciłem z międzynarodowego festiwalu muzycznego Amber Balic w Międzyzdrojach i obserwowałem tam naprawdę wielkich muzyków, chopinistów. W tym roku festiwal odbywał się pod hasłem Romantyków – Schumana i Chopina. I po raz kolejny potwierdziło się dla mnie, że to jest naprawdę piękny, ale i bardzo ciężki zawód. Bardzo twórczy, ale i wymagający ogromnej pracy, ale dający wiele satysfakcji. Czy ja żałuję? Żałuję i nie żałuję jednocześnie. Bo dziś też mam ciekawy zawód. Na pewno ta szkoła muzyczna mi procentuje. Debiutowałem rolą Amadeusza i tu na pewno ta gra na fortepianie była bardzo pomocna.

DK: „ Dom nad rozlewiskiem” to pierwsza Pani powieść, skąd pomysł na taką książkę?

Małgorzata Kalicińska: To jest mój bardzo późny debiut. Nigdy nie pisałam wierszy do ukochanych facetów, w których podkochiwałam się w podstawówce, jedynie przelewałam myśli w pamiętniku, pisałam listy. Epistolografia jest dobrą podstawą by później radzić sobie ze słowem pisanym. Powieść powstała na Mazurach, gdy byłam już upadłą restauratorką. W ramach takiej psychoterapii kiedy nasz ośrodek na Mazurach upadł, a mnie serce krwawiło napisałam sobie książkę.
Po pierwsze jest to powieść obyczajowa, która toczy się na terenie domu. Mamy tu akcje związane z podwórkiem, werandą, salonem, sypialnią ale przede wszystkim sercem każdego domu jest kuchnia. Dlatego też akcja dzieje się w kuchni. Nie może być przecież tak, że bohaterowie sobie rozmawiają i w tej kuchni zachowują się jak w muzeum. Tak jak w każdym domu kuchnia pachnie, coś się w niej dzieje. Zazwyczaj jest to najfajniejsze miejsce w czasie przyjęć, gdzie kuchnia jest miejscem najbardziej obleganym. Teraz zresztą bardzo popularny zrobił home’ing czyli takie wspólne pitraszenie, gotowanie.

Złotą rybkę poprosiłbym o zdrowie i   dokończenie edukacji moich dzieci to po pierwsze. Po drugie chciałbym wygrać jedne zawody Pucharu Europy w klasie Laser Radial, to takie sportowe życzenie. A po trzecie chciałbym, żeby ten kraj ruszył z miejsca.

Jak połapać się w tyglu kultur, historii i tradycji, czyli o zwyczajach i obyczajach Rosji oczami Walentyny Jałochy

Gdybyś miała opowiedzieć wpływy jakiej  kultury dominują obecnie w Rosji?

Vito Casetti poprowadzi nas po kulnarnych Włoszech, zdradzi tajniki włoskiej kuchni oraz wytypuje zwycięzców turnieju UEFA Euro 2012. Zapraszamy!

Jaki jest przepis na sukces prezydenta Wrocławia i czy miasto jest dobrze przygotowane na EURO 2012? Zobaczcie sami!